…zo zou je het concert van vrijdag 20 maart kunnen omschrijven.
Het publiek werd meegenomen langs meesterwerken die, elk op hun eigen wijze, zoeken naar vrede, troost en rust.
Het programma kende een duidelijke opbouw.
Het bekende Verleih uns Frieden van Mendelssohn-Bartholdy was een mooie opening in de vorm van een gebed. Het werd ingeleid door een orgelimprovisatie.
Het Stabat Mater van Joseph Rheinberger was een romantische benadering van dit bekende middeleeuwse gedicht. Het werd voorafgegaan door een orgelsonate van deze componist.
Bij het Gregorian Chant van Paul Creston gaf dirigent Gilles Michels een korte inleiding op de overeenkomsten tussen dit werk en het Requiem van Michael Duruflé.
Na de pauze werd dit hoogtepunt van het programma uitgevoerd. Een indrukwekkend werk waarin de componist eeuwenoude gregoriaanse gezangen verweefde met impressionistische harmonieën uit de 20e eeuw.
In dit Requiem geen dreigend oordeel, maar een troostrijk vergezicht.
Koor, orkest, organist en solisten hebben een prachtig concert verzorgd waarop vanuit het publiek vele positieve reacties kwamen. Zoals:
Wat een mooie, volle koorklank! En een goede intonatie. Hoe doet hij (de dirigent) dat??
De mannen waren heel goed!
De toelichting van Gilles werd erg gewaardeerd.
Zo knap dat er zacht en toch ook zuiver werd gezongen.
Dankzij de altijd positieve en bezielende leiding van Gilles Michels is dit
concert één van de hoogtepunten in het repertoire van het koor te noemen.
